Door het wolkendek

persoonljike ontwikkeling coaching reis

Mijn vader was piloot of zoals hij het zelf noemde, vlieger. Een nuanceverschil maar wel van belang. Vliegen was zijn passie, piloot zijn beroep. Als vlieger voelde hij zich vrij, tenminste zo stel ik het mij voor. Hoog boven het landschap met volledig overzicht, zich oriënterend op bergen en rivieren of de sterren en de maan. Voor hem uitgestrekt de onmetelijke blauwe ruimte, navigerend tussen hemel en aarde. Piloot als beroep. Dat gaat meer over regels en veiligheid en mensen zo comfortabel mogelijk naar hun bestemming brengen. Laatst bracht iemand mij een mooi inzicht. Hij zei me: “Jij bent eigenlijk ook piloot maar dan van een andersoortig vliegtuig.” Ik moest het even laten landen.

Inderdaad, ook ik breng mensen naar hun bestemming, zo comfortabel en veilig mogelijk. Ook ik geniet intens van alles wat er langs komt op zo’n vlucht. Van het inchecken, het boarden en de start; soms met wat tegenwind behoedzaam stijgend, soms pijlsnel omhoog. En dan alles zo onder je, langzaam kleiner zien worden alsof je kijkt naar een poppenlandschap of een modeltreinbaan. Door het wolkendek en.… los. Verrast en verwarmd worden door de zon, die altijd boven de wolken schijnt met het onmetelijk blauw uitgestrekt voor en achter je. Het gevoel dat je nog alle kanten op kan: enorme vrijheid. Met zorg en in contact bepaal ik samen met de passagier het doel. Mijn taak is om daar zo veilig, comfortabel en efficiënt mogelijk heen te reizen. Onderweg wijs ik ze op alles wat er langskomt, passeren we wellicht wat stormen en genieten we van de prachtige vergezichten. Net als de captain in de cockpit, geef ik het stuur over. Met zorg voor de veiligheid en de holding krijgt de ander de kans om te ervaren en zijn eigen koers te bepalen, gericht op het doel.

In tegenstelling tot de commerciële luchtvaart zijn de regels in mijn vak gelukkig wat minder stringent zodat we af een toe een omweg kunnen maken om daar iets interessants te halen of iets wonderschoons te beleven. Soms komen we in turbulentie en wordt het eens te meer duidelijk, dat je eerst jezelf in veiligheid moet stellen voor je een ander kan redden en dan is er weer rust en leunen we even heerlijk in de comfortabele ruimte, om ons uiteindelijk klaar te maken voor een zachte landing op de plaats van bestemming. Wellicht het eindpunt maar vaak slechts een tussenstop en een nieuw vertrekpunt vanwaar de passagier met hernieuwd zelfvertrouwen en verrijkt met inzichten, zijn eigen reis zal vervolgen.

Thank you for flying B(L)ISS! Hope you had a pleasant flight.

We wish you a wonderful and inspiring onwarding journey!

Eveline den Boogert | Coaching en Training

Gun jij jezelf ook zo’n mooie reis? www.cvhh.nl